Δύο αυτόνομες κατοικίες αναδύονται διακριτικά μέσα από την καταπράσινη πλαγιά του Ακρωτηρίου Ζακύνθου, αγκαλιάζοντας τη θάλασσα σε κάθε τους σημείο. Οι Opsis Villas επαναπροσδιορίζουν τη σχέση κατοίκου-τοπίου, αξιοποιώντας την έντονη κλίση του εδάφους για να εξασφαλιστεί η ιδιωτικότητα, η ανεμπόδιστη θέα και η απρόσκοπτη ενοποίηση του “μέσα” με το “έξω”. Με ενιαίες επιφάνειες, διαμπερή ανοίγματα και “εξαφανιζόμενα” κουφώματα, η έννοια της κατοίκησης αποκτά τη ρευστότητα της φύσης. Η αρχιτεκτονική πρόκληση σε αυτό το έργο ήταν τα κτίρια να προσαρμοστούν στην έντονη κλίση του εδάφους, να εξασφαλιστεί η μέγιστη δυνατή αίσθηση ιδιωτικότητας μεταξύ τους αλλά και, το κυριότερο, να επιτευχθεί η οπτική επαφή σε κάθε σημείο τους με τη θάλασσα.

Οι δυο κατοικίες έχουν πρόσβαση από το υψηλότερο σημείο του οικοπέδου. Στην κατοικία Α οι χώροι διημέρευσης και η πισίνα τοποθετούνται στο ισόγειο (κάτω στάθμη) και τα υπνοδωμάτια στον όροφο (πάνω στάθμη), ενώ στην κατοικία Β, αντίστροφα, οι χώροι διημέρευσης με την πισίνα και το μπάρμπεκιου τοποθετούνται στην πάνω στάθμη του ορόφου και τα υπνοδωμάτια στην κάτω στάθμη.

Η λογική είναι το μέσα με το έξω να δημιουργεί σχεδόν, αν όχι ακριβώς, την ίδια αίσθηση διαβίωσης και, ιδίως όταν τα μεγάλα ανοίγματα μετακινούνται, το εσωτερικό να μετατρέπεται σε υπαίθριο εσωτερικό χώρο. Σε αυτή τη λογική της ενοποίησης του εσωτερικού με τον εξωτερικό χώρο συντελούν και οι συνεπίπεδες επιφάνειες των δαπέδων, η επιλογή ομοίων σε υφή και διαστάσεις πλακιδίων εσωτερικά και εξωτερικά, αλλά και η επιλογή των κουφωμάτων, τα οποία σε ορισμένα σημεία εξαφανίζονται μέσα στην τοιχοποιία.