Το έργο αφορά την ολική ανακαίνιση και επανάχρηση ενός τριώροφου βιομηχανικού κτιρίου της δεκαετίας του 1960 στον Άγιο Δημήτριο Αττικής. Με συνολική επιφάνεια 700 τ.μ., το υφιστάμενο κέλυφος μετασχηματίστηκε σε ένα σύγχρονο περιβάλλον γραφείων, με βασικούς άξονες τη λειτουργική ευελιξία, την ενεργειακή αναβάθμιση και τον επαναπροσδιορισμό της αρχιτεκτονικής ταυτότητας του κτιρίου.

Η επέμβαση αντιμετώπισε το υφιστάμενο κτίριο ως έναν λειτουργικό και κατασκευαστικό καμβά, διατηρώντας τη βασική του δομή και επανασχεδιάζοντας τη σχέση του με το φως, το εξωτερικό περιβάλλον και τη σύγχρονη εργασιακή καθημερινότητα. Καθοριστικό ρόλο σε αυτή τη μετάβαση αποκτούν οι εφαρμογές αλουμινίου, οι οποίες λειτουργούν ταυτόχρονα ως στοιχεία ενεργειακής αναβάθμισης και ως βασικά συνθετικά εργαλεία της νέας αρχιτεκτονικής έκφρασης.

Στο κέλυφος εφαρμόστηκε εξωτερική θερμομόνωση, ενώ τα υφιστάμενα κουφώματα αντικαταστάθηκαν από νέα συστήματα αλουμινίου υψηλής ενεργειακής απόδοσης. Μπροστά από τα ανοίγματα αναπτύσσεται ένα συνεχές σύστημα οριζόντιων σκιάστρων αλουμινίου, το οποίο οργανώνει τις όψεις σε διακριτές οριζόντιες ζώνες. Η επιλογή αυτή περιορίζει την άμεση ηλιακή ακτινοβολία και συμβάλλει στον παθητικό έλεγχο των θερμικών φορτίων, επιτρέποντας παράλληλα τη διάχυση του φυσικού φωτός στο εσωτερικό.

Πέρα από την περιβαλλοντική του λειτουργία, το σύστημα σκίασης επανακαθορίζει την εξωτερική εικόνα του κτιρίου. Η επανάληψη των λεπτών, σκουρόχρωμων μεταλλικών στοιχείων δημιουργεί ένα δεύτερο, ελαφρύ περίβλημα που αντιπαραβάλλεται με τις συμπαγείς λευκές επιφάνειες του αρχικού όγκου. Η εναλλαγή πλήρους και κενού, διαφάνειας και σκίασης, μεταβάλλει την αντίληψη της όψης στη διάρκεια της ημέρας, ενώ το βράδυ το τεχνητό φως από το εσωτερικό αποκαλύπτει το βάθος και τη διαστρωμάτωση του κελύφους.

Στο εσωτερικό, η λογική της ανοιχτής κάτοψης οργανώνει ένα ευέλικτο και συνεργατικό περιβάλλον εργασίας. Γυάλινοι όγκοι «box-in-a-box» φιλοξενούν αίθουσες συσκέψεων και ανεξάρτητα γραφεία, διατηρώντας την οπτική συνέχεια μεταξύ των διαφορετικών λειτουργιών. Οι εμφανείς ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις, τα μεταλλικά στοιχεία, οι γραμμικοί φωτισμοί και οι γυάλινες επιφάνειες διαμορφώνουν μια λιτή, βιομηχανική γλώσσα, ως αναφορά στην αρχική χρήση του κτιρίου.

Η περιβαλλοντική στρατηγική ολοκληρώνεται με την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών στο δώμα και την ενσωμάτωση φύτευσης τόσο στους χώρους εργασίας όσο και στο ανώτερο επίπεδο. Το δώμα μετατρέπεται σε υπαίθριο χώρο συνάντησης και ανάπαυσης, διευρύνοντας το εργασιακό περιβάλλον πέρα από τα όρια του κλειστού γραφείου.
Μέσα από την επανάχρηση της υπάρχουσας δομής και τη στοχευμένη εισαγωγή νέων υλικών και συστημάτων, το έργο επιχειρεί έναν συνολικό μετασχηματισμό του παλαιού βιομηχανικού κελύφους.