Γιατί τα Minimal Frames δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως μια ακόμα αρχιτεκτονική τάση, αλλά ως ολοκληρωμένα τεχνικά συστήματα υψηλών απαιτήσεων.


Γράφει:
Ανδρέας Τσίχλης,
Façade Director, Cavazos Facades Lpc
Αν παρακολουθήσει κανείς την εξέλιξη της αρχιτεκτονικής τα τελευταία χρόνια, θα διαπιστώσει ότι ένα από τα βασικά ζητούμενα είναι η κατάργηση των ορίων μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου. Η ανάγκη για περισσότερο φυσικό φως, ανεμπόδιστη θέα και άμεση επαφή με το περιβάλλον, έχει επηρεάσει καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζονται σήμερα τόσο τα κτίρια όσο και τα συστήματα που τα υποστηρίζουν.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο αναπτύχθηκαν τα συστήματα Minimal Frames, τα οποία έχουν πλέον καθιερωθεί ως μία από τις κυρίαρχες τάσεις στον χώρο του αλουμινίου και των αρχιτεκτονικών προσόψεων. Στην πραγματικότητα, όμως, το minimal δεν αφορά μόνο τα συρόμενα συστήματα. Πρόκειται για μια γενικότερη φιλοσοφία σχεδιασμού που επηρεάζει σχεδόν κάθε κατηγορία προϊόντων, από τα κουφώματα έως τις σύνθετες façade εφαρμογές.
Είναι ενδιαφέρον ότι η εξέλιξη αυτή έρχεται ως συνέχεια μιας πορείας αρκετών δεκαετιών. Στο παρελθόν, η ανάπτυξη των συστημάτων αλουμινίου επικεντρωνόταν κυρίως στην αντοχή, τη λειτουργικότητα και τη δυνατότητα παραγωγής πιο σύνθετων κατασκευών. Αργότερα, η έμφαση μεταφέρθηκε στη θερμομόνωση, στη στεγανότητα και στη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης. Σήμερα, χωρίς να εγκαταλείπονται οι απαιτήσεις αυτές, βλέπουμε ένα νέο ζητούμενο να κυριαρχεί: τη μείωση της οπτικής παρουσίας του συστήματος.
Ως façade engineers και aluminum systems developers, θεωρούμε ότι αυτό είναι ίσως το πιο ενδιαφέρον τεχνικό στοίχημα της εποχής μας. Ο στόχος δεν είναι να χρησιμοποιήσουμε λιγότερο αλουμίνιο. Ο στόχος είναι να κάνουμε το αλουμίνιο λιγότερο ορατό, χωρίς να χαθεί τίποτα από όσα προσφέρει σε επίπεδο αντοχής, ασφάλειας και επιδόσεων.
Η φιλοσοφία του «In & Out» εκφράζει ακριβώς αυτή τη λογική. Το σύστημα παύει να λειτουργεί ως ένα εμφανές όριο που χωρίζει δύο διαφορετικούς χώρους και μετατρέπεται σε ένα μέσο σύνδεσής τους. Η θέα, το φως και το τοπίο γίνονται μέρος της καθημερινής εμπειρίας του χρήστη, ενώ η παρουσία του πλαισίου περιορίζεται στο απολύτως απαραίτητο.
Αυτό, βέβαια, είναι πολύ πιο εύκολο να το σχεδιάσεις σε ένα αρχιτεκτονικό σχέδιο παρά να το υλοποιήσεις στην πράξη. Όσο μικραίνουν οι εμφανείς διατομές, τόσο αυξάνονται οι απαιτήσεις που καλείται να καλύψει ένα σύστημα. Οι μεγάλοι υαλοπίνακες συνεπάγονται αυξημένα βάρη, μεγαλύτερες φορτίσεις από τον άνεμο και αυστηρότερες απαιτήσεις λειτουργίας. Παράλληλα, η αγορά ζητά όλο και υψηλότερες επιδόσεις σε θερμομόνωση, αεροστεγανότητα και υδατοστεγανότητα.
Αρκεί να αναλογιστούμε ότι σήμερα δεν είναι ασυνήθιστο να συναντήσουμε υαλοστάσια ύψους τεσσάρων μέτρων ή και περισσότερο, με βάρη εκατοντάδων κιλών ανά φύλλο. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο σχεδιασμός δεν αφορά μόνο το προφίλ που βλέπουμε. Αφορά τη συνολική συμπεριφορά του συστήματος, τα βέλη κάμψης, τις ανεμοπιέσεις, τις ανοχές κατασκευής, τις μετακινήσεις του φέροντος οργανισμού και, φυσικά, τη μακροχρόνια αξιοπιστία της κατασκευής. Για τον λόγο αυτό, τα Minimal Frames δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ένα αισθητικό χαρακτηριστικό ή ως μια ακόμη αρχιτεκτονική τάση. Πρόκειται για ολοκληρωμένα τεχνικά συστήματα υψηλών απαιτήσεων, στα οποία η μηχανική, η τεχνολογία υλικών, η φυσική του κελύφους και η αρχιτεκτονική καλούνται να λειτουργήσουν ταυτόχρονα.
Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται και στο στάδιο της εφαρμογής. Η εμπειρία δείχνει ότι όσο πιο «καθαρό» είναι οπτικά ένα σύστημα, τόσο μικρότερα είναι τα περιθώρια λάθους κατά την εγκατάσταση. Η σωστή ευθυγράμμιση, οι στηρίξεις, η ποιότητα των υποδομών του έργου και η συνεργασία με τον φέροντα οργανισμό του κτιρίου παίζουν καθοριστικό ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα. Αυτό δεν αποτελεί αδυναμία των minimal συστημάτων. Αντιθέτως, είναι η φυσική συνέπεια της τεχνολογικής εξέλιξής τους. Κάθε βήμα προς μεγαλύτερη διαφάνεια και καλύτερη αισθητική συνοδεύεται από αυξημένες απαιτήσεις ακρίβειας στον σχεδιασμό, στην παραγωγή και την εγκατάσταση. Ευτυχώς, ο κλάδος έχει εξελιχθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Οι εταιρείες ανάπτυξης συστημάτων επενδύουν συνεχώς στην έρευνα και στις δοκιμές, οι κατασκευαστές διαθέτουν πλέον υψηλό επίπεδο τεχνογνωσίας και οι μελετητές ενσωματώνουν από πολύ νωρίς τις απαιτήσεις των σύγχρονων προσόψεων στον σχεδιασμό των έργων.
Η εξέλιξη των Minimal Frames και των σύγχρονων façades δεν αφορά την εξαφάνιση του αλουμινίου. Αφορά την πιο αποδοτική και πιο έξυπνη αξιοποίησή του. Το αλουμίνιο παραμένει ο βασικός φορέας αντοχής, λειτουργικότητας και αξιοπιστίας, ακόμη και όταν η παρουσία του γίνεται σχεδόν αόρατη. Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα της σύγχρονης τεχνολογίας των συστημάτων: να επιτρέπει στο υλικό να κάνει περισσότερα από ποτέ, ενώ φαίνεται λιγότερο από ποτέ.
Ο Ανδρέας Τσίχλης δραστηριοποιείται για περισσότερα από 25 χρόνια στον χώρο του βιομηχανικού και μηχανολογικού σχεδιασμού, με πολυετή εξειδίκευση στα αρχιτεκτονικά συστήματα αλουμινίου και τις σύνθετες κατασκευές προσόψεων. Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής πορείας του έχει συνεργαστεί με σημαντικές εταιρείες διέλασης αλουμινίου, αποκτώντας εκτεταμένη εμπειρία στον σχεδιασμό, την ανάπτυξη και τη βιομηχανική εξέλιξη συστημάτων façade. Παράλληλα, έχει συμμετάσχει στον σχεδιασμό και την ανάπτυξη βιομηχανικών προϊόντων και συστημάτων που προορίζονται για μαζική παραγωγή. Σήμερα, είναι Façade Director στην Cavazos Facades, με αντικείμενο το façade engineering και τον σχεδιασμό σύνθετων συστημάτων κτιριακού κελύφους, ενώ συγκαταλέγεται και στα ιδρυτικά μέλη του Society of Façade Engineering Greek Hub.
© 2023 Alumini. All rights reserved.
Developed & Designed by Energy Marketing
