Ας φανταστούμε για μια στιγμή ότι τα υλικά έχουν προσωπικότητα. Το μάρμαρο είναι ο αριστοκράτης της παρέας. Το ξύλο ο ζεστός οικοδεσπότης. Το γυαλί ο λάτρης του φωτός. Και το αλουμίνιο; Για χρόνια ήταν εκείνος ο σοβαρός επαγγελματίας που έκανε τη δουλειά του αθόρυβα, χωρίς να ζητά ποτέ τα φώτα της δημοσιότητας.

Μέχρι που κάποιος designer το κοίταξε λίγο διαφορετικά. «Κι αν βγεις από τα κουφώματα;» Και κάπως έτσι ξεκίνησε η δεύτερη καριέρα του. Ξαφνικά, άρχισε να εμφανίζεται εκεί που κανείς δεν το περίμενε. Έγινε η λεπτή μαύρη γραμμή που πλαισιώνει μια γυάλινη πόρτα. Το διαχωριστικό που χωρίζει την κουζίνα από το καθιστικό χωρίς να κρύβει το φως. Η βιβλιοθήκη που μοιάζει να αιωρείται. Η μεταλλική περσίδα που μέσα στη μέρα ζωγραφίζει σκιές στους τοίχους και αλλάζει την ατμόσφαιρα χωρίς να μετακινηθεί ούτε εκατοστό.

Και σαν να μην έφτανε αυτό, άρχισε να αλλάζει και… ρούχα. Μια μέρα εμφανίστηκε σε ματ μαύρο, αυστηρό και αρχιτεκτονικό. Την επόμενη σε σαμπανιζέ, διακριτικό αλλά κομψό. Λίγο αργότερα φόρεσε bronze και χάρισε ζεστασιά σε έναν χώρο γεμάτο φυσικά υλικά. Και όταν το concept απαιτούσε ακόμη περισσότερη οικειότητα, ντύθηκε με υφή που θυμίζει ξύλο, αποδεικνύοντας ότι η τεχνολογία μπορεί να γίνει εξαιρετικά… φιλόξενη.

Το πιο εντυπωσιακό, όμως, δεν είναι η εμφάνισή του. Είναι ότι σχεδόν πάντα λύνει ένα πρόβλημα την ίδια στιγμή που ομορφαίνει έναν χώρο. Χρειάζεται να δημιουργηθεί μια αίσθηση ιδιωτικότητας χωρίς να χαθεί η ανοιχτή αίσθηση της κάτοψης; Το αλουμίνιο βρίσκει τον τρόπο. Πρέπει να οργανωθεί ένας μεγάλος ενιαίος χώρος χωρίς βαριές κατασκευές; Έχει ήδη τη λύση. Χρειάζεται ένα υλικό που να αντέχει στην καθημερινότητα, να απαιτεί ελάχιστη συντήρηση και να παραμένει κομψό για χρόνια; Εκεί μάλλον αισθάνεται σαν στο σπίτι του.

Ίσως τελικά αυτός να είναι και ο λόγος που οι designers το αγαπούν τόσο. Δεν επιβάλλεται. Δεν προσπαθεί να γίνει ο πρωταγωνιστής του χώρου. Συνεργάζεται με το ξύλο, αναδεικνύει το γυαλί, ισορροπεί δίπλα στην πέτρα και συνομιλεί με το φως σαν να ήταν πάντα εκεί. Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη επιτυχία του. Να κάνει έναν χώρο να μοιάζει πιο καθαρός, πιο ανάλαφρος, πιο λειτουργικός και πιο σύγχρονος, χωρίς ποτέ να φωνάζει ότι ευθύνεται γι’ αυτό. Γιατί το πραγματικά καλό design έχει έναν περίεργο τρόπο να λειτουργεί: δεν τραβάει την προσοχή. Την κρατάει. Και το αλουμίνιο, αθόρυβα αλλά αποφασιστικά, έχει καταφέρει να κερδίσει μια θέση όχι μόνο στις κατασκευές, αλλά και στις πιο δημιουργικές ιστορίες που αφηγείται σήμερα το interior design.